Some say yes. Others say no. But it’s an intriguing question: Does a rescued dog know it’s been rescued? You’re free to take a side, but I’d like to share my story of Rosco—the reason I believe rescued dogs do know. Rosco, the name I’d later give him, was born on a south Florida puppy farm and sold to a pet store called Cutie Paw—a cross between PetSmart and Tiffany—whose business plan was to simply give designer names to mutts. You’ve heard the names: Schnoodle, Yorkipoo, Cockapoo, Maltipoo, and Aussiedoodle. Rosco was a Chihuahua-Yorkie mix—cleverly rebranded as a Chorkie. The idea was to buy mutts for $50, sell ‘em for $1,000, and people will never notice—the canine version of movie popcorn. It was a fabulous get-rich-quick scheme—with just one problem.

People did notice—and the store closed. But here’s where the story turns that makes Rosco a rescue rather than a discounted designer dog. Rather than finding foster homes, the store owner removed everything from the store—shelves, lights, desks, chairs, cash register—but left the dogs with no food, no water, and no heat. This was a particularly cold December, and temperatures were in the 30s. I had been in the store a couple weeks before with a friend who was shopping for a dog collar, and that’s when I first saw Rosco. We went back a couple weeks later, and that’s when we were shocked to find the dogs were abandoned. Just a slight tap on the glass door, and it started a barking avalanche. I called the ASPCA and other organizations, which all said they had multiple reports and cases against the store—but nothing was being done. So, I parked in front of the store for several hours throughout each day, hoping someone would come by to check on the dogs. Nobody did.

After three days, the owner parked beside me—finally. We walked into the empty store, confronted by the deafening barking of starving dogs. I said I would take the Chorkie, who was confined to a 10-gallon fish aquarium with nothing but soiled newspapers for a bed. She brought Rosco out with her arms fully extended to keep him as far away as possible. I couldn’t figure out if he smelled worse than a dead fish or a live skunk, but either would be a good description. He weighed 2.2 pounds, and most of that was fleas. The owner gave me his paperwork, and he was six weeks behind on his shots. So, while Rosco escaped the dungeon, he was immediately introduced to a dog’s biggest fear—the vet. Not surprisingly, the vet said there’s not one shred of Yorkshire Terrier in him but thought he may be a Miniature Pinscher—a Min-Pin in designer terms. No matter what he was, he got his shots, a spa treatment, and a shopping spree. All went well, until we got to the finishing wardrobe touch—the collar. He was so small that he could slip through an x-small cat collar. We finally found a ferret harness that fit—barely.

Despite the first four rocky months of his life, it instantly changed when he walked through the door of his new home. He held the winning ticket. He now had a soft bed to sleep in, treats to eat, toys to fetch, spring water to drink, and a warm sweater to wear. You could see it in his eyes: He knew he had been rescued. Rescues have a past for comparison, and the only way to say thank you is to give back with an incredibly strong bond that rescue owners know too well. Today, Rosco goes paddleboarding on the intracoastal, sailing on Biscayne Bay, and boating in Key Largo. He weighs seven pounds but has the attitude of a 200-pound Rottweiler. He probably sees himself as a Chiweiler. Hopefully he’s forgotten his past, but I’ll always remember how he affected mine. Together, we’ll have a better future. If you’re looking for a dog, or just a best friend, consider a rescue. They’ll have similar stories—but also extra love to give. You may not know what kind of dog you’re getting, but there’s one thing you will know. You’ll get a remarkable bond—one that can’t be bought at any designer-dog price.


บางคนบอกว่าใช่ คนอื่นบอกว่าไม่ แต่เป็นคำถามที่น่าสนใจ: สุนัขที่ได้รับการช่วยเหลือรู้หรือไม่ว่าได้รับการช่วยเหลือแล้ว? คุณมีอิสระที่จะเลือกเข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง แต่ผมต้องการแบ่งปันเรื่องราวของเจ้า

รอสโก – ซึ่งเป็นเหตุผลที่ผมเชื่อว่าสุนัขที่ได้รับการช่วยเหลือรับรู้ว่าได้รับการช่วยเหลือแล้ว “รอสโก” เป็นชื่อที่ผมตั้งให้เขาในภายหลัง เกิดในฟาร์มลูกสุนัขทางตอนใต้ของรัฐฟลอริดาและขายให้กับร้านขายสัตว์เลี้ยงชื่อ คิวตี้พาว – เป็นร้านผสมระหว่างร้านขายของเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงและร้านขายของเครื่องประดับ – ซึ่งมีแผนธุรกิจเพียงแค่ให้นักออกแบบตั้งชื่อให้แก่สุนัขสายพันธุ์ลูกผสม คุณคงเคยได้ยินชื่อ ชนูเดิ้ล ยอร์คิปูชอคกะปู มัลติปู และออสซี่ดูเดิ้ล เจ้ารอสโกเป็นลูกผสมระหว่างสายพันธุ์ชิวาว่าและยอร์คกี้ เมื่อถูกเปลี่ยนชื่ออย่างชาญฉลาดก็จะได้ชื่อใหม่ว่า ชอร์กี้ แนวคิดคือซื้อสุนัขสายพันธุ์ลูกผสมในราคา 50 ดอลลาร์ แล้วขายต่อในราคา 1,000 ดอลลาร์ และผู้คนจะไม่มีวันสังเกตเห็น – มันเป็นแผนการรวยเร็วที่ยอดเยี่ยม – แต่มีปัญหาเดียว

ผู้คนสังเกตเห็น – และร้านก็ปิดลง แต่นี่คือจุดเปลี่ยนที่ทำให้เจ้ารอสโกได้รับการช่วยเหลือแทนที่จะเป็นสุนัขดีไซน์เนอร์ลดราคา แทนที่จะหาบ้านรับเลี้ยงสัตว์ เจ้าของร้านนำทุกอย่างออกจากร้าน – ชั้นวางของ ไฟ โต๊ะ เก้าอี้ เครื่องคิดเงิน – แต่ปล่อยสุนัขไว้โดยไม่มีอาหาร ไม่มีน้ำ และไม่มีเครื่องทำความร้อน นี่เป็นเดือนธันวาคมที่หนาวเย็นเป็นพิเศษ และอุณหภูมิอยู่ที่ 30 ฟาเรนไฮต์ ผมไปที่ร้านเมื่อสองสามสัปดาห์ก่อนกับเพื่อนที่หาซื้อปลอกคอสุนัข และนั่นคือตอนที่ผมเห็นเจ้ารอสโกเป็นครั้งแรก พวกเรากลับไปร้านขายสัตว์เลี้ยงในเวลาสองสามสัปดาห์ต่อมา แต่นั่นกลับเป็นตอนที่พวกเราต้องตกใจเมื่อพบว่าสุนัขหลายตัวถูกทิ้ง เพียงแตะเบาๆ ที่ประตูกระจก และพวกสุนัขก็เริ่มเห่าปานหิมะถล่ม ผมโทรหาสมาคมป้องกันการทารุณกรรมสัตว์แห่งอเมริกา และองค์กรอื่นๆ ซึ่งองค์กรทั้งหมดบอกว่ามีรายงานและคดีความกับทางร้านขายสัตว์เลี้ยงแห่งนี้หลายคดี – แต่ไม่มีการดำเนินการใดๆ กับทางร้านขายสัตว์เลี้ยงแห่งนี้ ผมก็เลยจอดหน้าร้านขายสัตว์เลี้ยงแห่งนี้วันละหลายๆ ชั่วโมง หวังว่าจะมีคนมาตรวจดูพวกสุนัขเหล่านี้ แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครมาตรวจดูพวกสุนัข

หลังจากผ่านไปสามวัน ในที่สุดเจ้าของร้านขายสัตว์เลี้ยงแห่งนี้ก็จอดรถข้างผม พวกเราเดินเข้าไปในร้านขายสัตว์เลี้ยงที่ว่างเปล่า เผชิญกับเสียงเห่าอันอึกทึกของเหล่าสุนัขที่หิวโหย ผมบอกว่าผมจะเอาชอร์กี้ที่ถูกกักขังอยู่ในตู้ปลาขนาด 10 แกลลอนที่ว่างเปล่าปูด้วยหนังสือพิมพ์สกปรกสำหรับนอน เธออุ้มเจ้ารอสโกออกมาโดยกางแขนออกจนสุดเพื่อให้เจ้ารอสโกออกห่างจากเธอมากที่สุด ผมคิดไม่ออกว่าเจ้ารอสโกเขามีกลิ่นที่แย่กว่าปลาที่ตายแล้วหรือสกั๊งค์ที่ยังมีชีวิตแต่ทั้งสองจะเป็นคำอธิบายที่ดี เจ้ารอสโกหนัก 2.2 ปอนด์ และเต็มไปด้วยตัวหมัด เจ้าของร้านขายสัตว์เลี้ยงให้เอกสารของเจ้ารอสโกกับผม และเจ้ารอสโกควรต้องได้รับการฉีดวัคซีนเมื่อ 6 สัปดาห์ที่แล้ว

ขณะที่เจ้ารอสโกเป็นอิสระจากร้านขายสัตว์เลี้ยงแห่งนี้ เจ้ารอสโกได้รู้จักกับความกลัวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสุนัขในทันที – สัตวแพทย์ ไม่น่าแปลกใจ สัตวแพทย์บอกว่าเจ้ารอสโกไม่มีส่วนผสมของสายพันธุ์ยอร์คเชียร์เทอร์เรียแม้แต่นิดเดียว แต่คิดว่าเจ้ารอสโกอาจจะเป็นสายพันธุ์มิเนียเจอร์พินเชอร์ – มิน-พิน คือคำเรียกของนักออกแบบ ไม่ว่าเจ้ารอสโกจะมีสายพันธุ์อะไร เจ้ารอสโกก็ได้รับการฉีดวัคซีน สปาบำบัด และสนุกสนานกับการช้อปปิ้ง ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีจนกระทั่งเราไปถึงขั้นตอนสุดท้าย – ปลอกคอ เจ้ารอสโกตัวเล็กมากจนสามารถเล็ดลอดผ่านปลอกคอแมวขนาด x-small ได้ ในที่สุดพวกเราก็พบที่จูงสำหรับตัวเฟอร์เรตที่พอดีตัวเจ้ารอสโก – ฉิวเฉียดสำหรับเจ้ารอสโก

แม้จะเป็นช่วงสี่เดือนแรกของชีวิตที่ยากลำบาก เจ้ารอสโกเปลี่ยนไปทันทีเมื่อมันเดินผ่านประตูบ้านใหม่ของมัน เจ้ารอสโกถือตั๋วแห่งชัยชนะ ตอนนี้เจ้ารอสโกมีเตียงนุ่มๆ ให้นอน มีขนมให้กิน มีของเล่นให้แทะ มีน้ำแร่ให้ดื่ม และมีเสื้อกันหนาวอุ่นๆ ให้ใส่ คุณสามารถเห็นสิ่งเหล่านี้ ในดวงตาของเจ้ารอสโก เจ้ารอสโกรู้ว่ามันได้รับการช่วยเหลือแล้ว การช่วยเหลือมีอดีตให้เปรียบเทียบ และวิธีเดียวที่จะกล่าวคำขอบคุณคือการตอบแทนด้วยสายสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นอย่างเหลือเชื่อซึ่งเจ้าของผู้ช่วยเหลือรู้ดี วันนี้เจ้ารอสโกไปเล่นแพดเดิลบอร์ดบนชายฝั่ง ล่องเรือในอ่าวบิสเคย์น และล่องเรือในคีย์ลาร์โก รอสโกหนัก 7 ปอนด์ แต่มีความคิดเหมือนสุนัขสายพันธุ์ร็อตไวเลอร์ 200 ปอนด์ มันอาจเห็นว่าตัวเองเป็นชิวเลอร์ (ลูกผสมระหว่างสายพันธุ์ร็อตไวเลอร์และชิวาวา) หวังว่าเจ้ารอสโกจะลืมอดีตของมัน แต่ผมจะจำไว้เสมอว่าเจ้ารอสโกส่งผลกระทบต่อชีวิตผมอย่างไร พวกเราจะมีอนาคตที่ดีขึ้นไปด้วยกัน หากคุณกำลังมองหาสุนัขหรือแค่เพื่อนที่ดีที่สุดคนหนึ่ง พิจารณาสุนัขที่ได้รับการช่วยเหลือ พวกเขาจะมีเรื่องราวที่คล้ายกัน – แต่ยังมีความรักเปี่ยมล้นที่จะมอบให้ คุณอาจไม่รู้ว่าคุณจะได้สุนัขสายพันธุ์อะไร แต่มีสิ่งหนึ่งที่คุณจะได้รู้ คุณจะได้รับความผูกพันที่แสนพิเศษ ที่ไม่สามารถหาซื้อได้จากดีไซเนอร์สุนัขรายใด!


Celebrating 40 Glorious Years of Carabao! นิตยสาร SawasdeeUSA ร่วมฉลองความยิ่งใหญ่ในคอนเสิร์ต “40 ปี คาราบาว”

Celebrating 40 Glorious Years of Carabao! นิตยสาร SawasdeeUSA ร่วมฉลองความยิ่งใหญ่ในคอนเสิร์ต “40 ปี คาราบาว”

FURIN Sushi & Thai Restaurant

FURIN Sushi & Thai Restaurant

Today, I have the pleasure of introducing you to a charming family-owned